ชื่อ[FIC] IF WITH OUT YOU [ jaejoong-changmin] [ yushun-junsu] INTRO
คุณเคยบ้างไหมที่รักใครจนหมดหัวใจ
ไม่มีที่ว่างเพื่อให้ใครได้อีก
แต่...เมื่อวันใดวันนึง ที่คุณต้องเสียความรักอันยิ่งใหญ่นั้นไป
ด้วยเหตุผลใดก็ตาม แมนทำให้ชีวิตของคุณ
จนคุณไม่อยากทำอะไร ไม่อยากพูดคุยกับใคร
เดียวดายเหมือนอยู่คนเดียวในโลกใบนี้
............................................................................
สวนสาธารณะใจกลางกรุงโซล ระหว่างที่ผู้คนมากมายเดินไปมา ยังมีผู้ชายคนนึงนั่งเดียวดายอย่างเคว้งคว้างและไร้หนทาง
รอบข้างเค้ามีตึกสูงมากมายที่คิดว่าพอจะมีงานให้เค้าทำแต่ผิดคาด ไม่มีสักบริษัทจ้างเค้าทำงาน แม้กระทั่งยามรักษาความปลอดภัย หรือคนเปิดประตูที่ตึกสูง
ในขณะเดียวกันนั้นมีชายคนนึงได้ทำงาน แต่งานนั้นเจ้านตัวไม่ชอบเลยสักนิด เค้าเป็นนายแบบที่โด่งดัง และเป็นที่ต้องการของเอเจนซี่มากมาย
" คุณ park ครับวันนี้เราจะถ่ายกัน 8 ชุดนะครับ " kim jaejoong ช่างภาพมืออาชีพพยายามอธิบาย
ชุดแต่ละชุดให้นายแบบฟัง ขณะที่นายแบบพยายามเบี่ยง เลี่ยง และทำหน้าเบื่อโลกอย่าง
รุนแรงก็ตาม
" ... " park yushun เค้ามักจะเป็นแบบนี้เสมอ เงียบหรือไม่ก็ทำอย่างอื่นเพื่อหลีกเลี่ยงการจ้ำจี้จ้ำ
ไชของบุคคลรอบข้าง
kim junsu เด็กหนุ่มที่กำลังหางานในขณะนั้นเค้าได้รับโฑทรศัพท์จากร้านอาหารร้านนึง ที่เค้า
ได้ไปสมัครงานเอาไว้ " เถ้าแก่ครับ ผม kim junsu ที่สมัครงานเอาไว้นะครับ " จากนั้นเถ้าแก่ก็
ส่งกล่องข้าวประมาน 30 กล่องได้ให้กับ junsu และบอกถึงสถานที่ที่ให้ไปส่ง พร้อมทั้งเงินค่า
จ้างในครั้งนี้ ถึงเงินจะไม่มาก แต่ junsu ก็ดีใจที่เค้าได้เงินในวันนี้เพื่อนำไปเรียนต่อในระดับ
มหาวิทยาลัย
สถานที่ที่ junsu ต้องนำข้าวกล่องไปส่งคือสวนสาธารณะที่เค้าได้นั่งมาก่อนที่จะไปร้านของ
เถ้าแก่ junsu มองหากองถ่าย ซึ่งเค้ารู้ว่าเป็นงานถ่ายแบบกางเกงยีนส์ยี่ห้อนึง ซึ่งเค้าไม่
สามารถซื้อกางเกงยีนส์ยี่ห้อนี้มาใส่ได้
" ขอโทษนะครับ ผมมาส่งข้าวกล่องที่สั่งไว้นะครับ " junsu พยายามมองหาคนที่พอจะว่าง
พอมาเอาข้าวกล่องจากมือเค้าได้
" น้องวางไว้ตรงนั้นแหละ ขอบคุนมาก " 1 ในทีมงานตะโกนบอก junsu แต่เค้าไม่รู้หรอกว่า
ใคร คือคนตะโกน...
" ผมวางไว้ตรงนี้นะครับ " junsu วางข้าวกล่อง แล้วเดินไปยังอีกฝั่งของสวนสาธารณะไปยัง
เก้าอี้ที่เค้านั่งเป็นประจำ ซึ่งคนส่วนใหญ่จะไม่นั่งโต๊ะตัวนี้ เพราะต้นไม้เยอะ ดูรก แล้วสิ่งที่
เค้าเห็น มันทำให้เค้าอึ้ง...ไปชั่วขณะ
junsu เห็นผู้ชายคนนึงกำลังแลกลิ้นกับผู้หญิงน่าตาดี นี่เค้ากำลังเห็นหนังสดกลางวันแสก ๆ
แถมยังเป็นสวนสาธารณะกลางกรุงโซลอีกด้วย junsu เห็นดังนั้นจึงรีบเดินไปยังเก้าอี้ตัวอื่น
ซึ่งห่างจากเก้าอี้ตัวเดิมพอสมควร แต่เค้าก็ยังได้ยินเสียงคารงของคน 2 คนดังแว่วมา
" เฮ้อ...คนสมัยนี้นี่ทำไมชอบทำอะไรประเจิดประเจ้อกันนักนะ ไม่ไหวเล้ย " ขณะที่ junsu
บ่นนั้น ก็มีชายคนที่เค้าเห็นเมื่อครู่นี้กำลังเดินมาทางเค้า
" นี่นาย... " ชายที่กำลังเดินมาตะโกนเรียก junsu
" ... " junsu พยายามนั่งให้เฉยที่สุด เพราะเค้าคิดว่าชายคนนั้นพยายามเรียกคนอื่นอยู่
" นายนั้นแหละ " ชายคนนั้นเดินมายืนข้างหน้า junsu
" ค...ครับ " junsu กำลังงงกับสิ่งที่เค้าเจออยู่
" เมื่อกี้นายเห็นใช่ไหม " ชายคนนั้นถาม junsu และพยายามมองหน้าเค้า ขณะที่ junsu พยายามก้ม
หน้าให้มากที่สุด เท่าที่เค้าจะทำได้ แต่ junsu ก็ไม่ได้ตอบอะไร
" นาย... " ชายคนนั้นพยายามเรียก junsu ให้เงยหน้าขึ้น แต่ก็ไม่สำเร็จชายคนนั้นเลยใช้มือของตน
เชยคางของ junsu ขึ้น
" ชั้นชื่อ park yushun แล้วนาย
ตายแน่...ที่เราทำอะไรให้เค้าโกรธแน่เลย อย่างนี้ต้องเผ่น ' junsu คิดดังนั้น จึงใช้จังหวะที่ชายคน
นั้นรอคำตอบ วิ่งไปให้เร็วที่สุด
junsu พยายามวิ่งให้เร็วที่สุด แต่เค้าก็ยังได้ยินเสียงของ park yushun ดังแว่วมา " นาย...ยังไม่ได้
บอกฉันเลยว่าชื่ออะไร " junsu ได้ยินคำนั้นจึงหันหลังกลับ หร้อมทั้งตะโกนว่า " ผมชื่อ kim junsu "
แล้ว junsu ก็วิ่งออกไปเรื่อย ๆ
" kim junsu หวังว่าผมคงได้พบคุณอีก " yushun กำลังหวังในสิ่งที่อาจจะเป็นไปไม่ได้ เพราะเค้าไม่
เคยเจอคนอย่าง junsu เพราะส่วนใหญ่คนอื่นเห็นเค้า จะรู้จักว่าตัวเค้าในนามของนายแบบ ซึ่งเค้า
แน่ใจว่า junsu ไม่รู้...

edit @ 2006/02/24 21:16:19
edit @ 2006/02/25 12:35:38




เจ้าชายของเราเอง